Ik heb vroeger piano gespeeld en een klassieke opleiding gehad. In 1995 kwam ik via het skûtsjesilen toevallig in aanraking met de trekharmonica. Door de muzikale basis op de piano  was ik snel thuis op dit bijzondere en veelzijdige instrument. Dat is inmiddels dik 30 jaar geleden. Sinds die tijd veel lesgegeven bij veel verschillende clubs, op festivals en tijdens workshopweekenden.
Veel mensen kennen de trekharmonica van de zeemansliederen en de smartlappen. Maar, de harmonica wordt over de hele wereld, weliswaar in andere verschijningsvormen, bespeeld. Van Zuid-Amerika tot Finland en van Ierland tot de Balkan en China.

In 2011 kwam ik bij de club in Zwolle terecht. Een grote wens van het bestuur was om met de verschillende groepen op verschillende speelniveaus met elkaar te gaan samenspelen. Heb toen veel stukken zo bewerkt en, uitgaand van de basismelodie, bij ieder stuk meerdere variaties gemaakt op verschillende speelniveaus.
Het leidde niet alleen tot prachtige samenspeelavonden, maar ook tot het in eigen beheer uitgebrachte samenspeelboek ‘Mag het ietsje meer zijn. Deel 1’. Met ook zes eigen gemaakte nummers plus variaties. Het boek heeft zich inmiddels door heel Nederland verspreid, superleuk!

Wat ik belangrijk vind aan het bespelen van de trekharmonica is om te beginnen een ontspannen speelhouding. Daarnaast besteed ik veel aandacht aan techniek waaronder, vingerzetting, balgtechniek, een goeie baskant, volume en aanslaan en loslaten van de knoppen. Als je je techniek op orde hebt kun je verder met interpretatie. Met andere woorden ‘hoe maak je muziek van de nootjes’, hoe maak je een nummer JOUW nummer en hoe vertel je muzikaal JOUW verhaal.
Samenspelen krijgt ook veel aandacht. Hoe doe je dat met elkaar? Hoe voorkom je dat je met elkaar versnelt of steeds luider gaat spelen? Hoe luister je naar je medemuzikant? En, áls je er dan ff ‘uit bent’, hoe kom je dan weer in je spel zonder de ander daardoor af te leiden.

Al in de beginjaren van het trekharmonicaspelen heb ik me grondig verdiept in de opbouw van de harmonica. Mijn pianoachtergrond en de muziektheorie heeft me daar enorm mee geholpen. Inmiddels heb ik veel workshops en lessen gegeven in het leren begrijpen hoe de harmonica nou eigenlijk in elkaar zit. Zowel de CF-, de GC- als de AD-gestemde harmonica. Als je weet hoe jouw instrument in elkaar zit dan wordt improviseren, uit het hoofd spelen en het maken van een tweede of derde stem ineens een stuk eenvoudiger!

En, nog een ding, muziek maken zit em niet in het wel of niet kunnen lezen van nootjes of het spelen op knopnummers. Muziek maken is emotie en een nummer wordt jouw nummer als je de emotie die je voelt bij het spelen, kunt overbrengen op je instrument.
Wil je meer informatie over de mogelijkheden? Neem contact op en we kijken samen wat we voor elkaar kunnen betekenen.